Charakterystyka budownictwa rolniczego w krajach RWPG wymaga omówienia tła jego rozwoju. W krajach socjalistycznych należących do RWPG (Związek Radziecki, Czechosłowacja, Rumunia, Węgry, Bułgaria, Niemiecka Republika De­mokratyczna i Polska) zaznaczył się zwłaszcza w ostatnim dwudziesto­leciu ogromny rozwój przemysłu, w ślad za którym nie nadążył rozwój rolnictwa. Obiektywnie należy stwierdzić, że w produkcji rolnej istnieje powiązanie procesów produkcyjnych z procesami biologicznymi, co nie pozwala na szybki a jednocześnie pożądany wzrost tempa pro­dukcji rolnej w porównaniu z przemysłową. Zarówno w ustroju socjali­stycznym jak i kapitalistycznym przemysł rozwija się znacznie szybciej od rolnictwa. Plany perspektywiczne przewidują np., że w latach 1961— —1980 produkcja przemysłowa krajów RWPG wzrośnie przeszło sześcio­krotnie, przy czym w Polsce 5 razy, w Rumunii około 8 razy, w CSR 4-r-4,5 raza, w ZSRR 6,2^-6,4 raza. Wzrost produkcji rolnej uzależniony jest przede wszystkim od wy­dajności pracy, co wiąże się z koniecznością zastosowania nowoczesnych technologii produkcji i organizacji pracy oraz modernizacji i przebudo­wy całego rolnictwa — w tym także budownictwa rolniczego w kierunku przystosowania go do nowych metod produkcyjnych. Zwiększające się zadania na odcinku produkcji rolnej wymagają zwiększonego programu ilościowego i jakościowego w dziedzinie inwe­stycji budowlanych we wszystkich krajach RWPG. Dotychczasowe prze­starzałe metody rzemieślnicze wznoszenia rolniczych budynków produk­cyjnych nie zabezpieczają w pełni wymagań — stąd też istnieje koniecz­ność zastosowania nowoczesnych metod budowlanych, a mianowicie pre-fabrykacji. W oparciu o te przesłanki powstaje w krajach RWPG prze­mysł budowlany na potrzeby rolnictwa.