Przed przystąpieniem do odświeża­nia lub malowania łazienki należy przejrzeć i naprawić wszystkie urządzenia techniczne łazienki. W każdym domu należy przecho­wywać różne zapasowe uszczelki i materiały do konserwacji urządzeń technicznych łazienki. Zanim przy­stąpimy do naprawy zaworów czer­palnych (kranów), poznajmy sche­mat rozmieszczenia urządzeń wod-no-kanalizacyjnych. W mieszka­niach z doprowadzoną zimną i go­rącą wodą zwykle oddzielne pary rur zasilają urządzenia kuchenne i oddzielny „pion" zasila urządzenia w łazience. Określenie „pion wod­ny" popularnie oznacza rury prze­chodzące przez wszystkie mieszka­nia usytuowane na kolejnych pię­trach. Warto w rozmowie z dozor­cą domu dowiedzieć się, gdzie znaj­dują się główne zawory tego pionu, który zasila nasze mieszkanie. Mo­że się zdarzyć, że nagle będziemy zmuszeni odciąć dopływ wody i wte­dy będzie zbyt mało czasu na po­szukiwanie głównego zaworu nasze­go pionu. Niezależnie od zaworów (kranów) odcinających dopływ wody w okre­ślonym pionie wodnym, każda do­mowa instalacja wodna ma wbu­dowane specjalne zawory odcinają­ce. Zawory te nie są normalnie (na co dzień) użytkowane, a służą je­dynie do wyłączenia dopływu wody' w przypadku naprawy lub uszko­dzeń instalacji wodnej. Schemat układu rur wodno-kana-lizacyjnych łazienki przedstawiono na rys. 150. Pion zasilający 1 i 2 doprowadza ciepłą wodę do zaworu odcinającego 3 oraz zimną wooję do zaworu odcinającego 4. Zwróćmy uwagę na trzeci, mniejszy zawór od­cinający 5, który umożliwia za­mknięcie wody dopływającej di zbiornika płuczki 6.-Woda przez ru­ry 7 i 8 dopływa do zaworów 9 nad umywalką 10 oraz do zaworów 11 nad wanną 12. Należy podkreślić, że schemat przedstawiony na rys. 150 jest ry- sunkiem uproszczonym, orientacyj­nym i dającym jedynie poglądowe wyobrażenie o rozmieszczeniu urzą­dzeń wodno-kanalizacyjnych. Syfon spływu wody z wanny w łazience zwykle nie jest zagłębiony w po­sadzce i mieści się pod wanną, któ­ra w tym celu jest specjalnie pod­wyższona iprzez dodanie nóżek. Sy­fon 6 (rys. 151) jest przykręcony na­krętką 1 do otworu w dnie wanny 8. Wanna opiera się na nóżkach 7. Rurka przelewowa 2 jest u góry po­łączona z wanną przez kołnierzowe (odkręcane) złącze 3, a u dołu jest zamocowana w korpusie syfonu 6. Rura odpływu 4 jest położona wy­żej niż zbiornik syfonu 6, dzięki czemu woda zatrzymuje się w syfo­nie. Zatrzymana woda tworzy jak­by samoczynny „zawór", który nie pozwala na przedostawanie się za­pachów z rur kanalizacyjnych do wnętrza łazienki. Jeżeli wanna nie jest używana, łazienki, którą przedstawiono na (rys. 152). Płaszczyznę przekroju oznaczono strzałkami A-A na rys. 152. np. w czasie wyjazdu na urlop, wo­da w syfonie może całkowicie wy­schnąć, a łazienka napełni się kwaśno-zgniłym zapachem z rur ka­nalizacyjnych. Otwór wentylacyjny w zamkniętej łazience jeszcze po­gorszy sprawę, gdyż wywołując krą­żenie powietrza wyciąga zapachy z rury kanalizacyjnej. Jeśli więc wan­na ma być przez dłuższy okres nie używana, należy szczelnie zamknąć nie tylko otwór spustowy, ale rów­nież otwór przelewowy 3 (rys. 151). Jeżeli we własnym zakresie obu­dowujemy wannę, należy pamiętać o pozostawieniu właściwego dostępu do korka rewizyjnego 5. Przynaj­mniej raz w ciągu roku należy wy­kręcić ten korek i wygiętym haczy­kowato drutem wydrapać zanie­czyszczenia wewnątrz korpusu sy­fonu. Przed powtórnym wkręceniem korka jego gwint smarujemy waze­liną techniczną lub łojem. W niektórych współcześnie budo­wanych mieszkaniach ogrzewanie łazienki jest zamontowane pod wan­ną lub na jej bocznych ściankach. Takiej wanny nie można obudowy­wać stałymi ściankami, gdyż spo­wodowałoby to wyłączenie ogrzewa­nia, natomiast można ją osłonić emaliowanymi płytami metalowymi. Z uwagi na brak usług, warto we własnym zakresie poznać szczegóły instalacji wodno-kanalizacyjno-grze-wczej we własnym mieszkaniu. Zna­jomość budowy tych urządzeń po­zwoli na samodzielną obsługę, kon­serwację, ulepszenia, obudowywanie itp. Podstawowym warunkiem walki z robactwem, które wędruje przez wszystkie piętra, jest bardzo sta­ranne uszczelnienie obwodów rur w punktach przechodzenia przez po­dłogę i przez sufit. Rury kanaliza­cyjne można „obcisnąć" pakułami i uszczelnić gipsem. Natomiast rury centralnego ogTzewania i rury z ciepłą wodą „pracują" — czyli prze­suwają się wzdłużnie podczas zmian temperatury. Należy więc te rury uszczelniać elastycznie, np. przez obciśnięcie pasemkami gumy pian­kowej i zalanie elastyczną pastą lub dobrym kitem szklarskim. Nie uży­wamy do tych celów lepiku smoło­wego, który przy podgrzewaniu mo­że ściekać w dół do mieszkania są­siada. Rury wodne mogą być instalowa­ne bezpośrednio pod tynkiem lub za ekranem osłaniającym. Przykład rozmieszczenia rur podano na rys. 153. Rysunek ten przedstawia urzą­dzenia łazienki w widoku z boku; jest to przekrój pionowy tej samej