Do niedawna najczęściej występującym podłożem w praktyce malarskiej były tynki na spoiwie wapiennym, cemento­wo-wapiennym i cementowym stoso­wane do wyprawy ścian i sufitów Obecnie jednak w budynkach wznoszo­nych metodami uprzemysłowionymi co­raz częściej bezpośrednim podłożem malarskim są powierzchnie betonowych elementów tworzących, mm ściany wnętrz mieszkalnych. Tynki ścian i sufitów na spoiwach wa piennych i cementowych, jak również powierzchnie betonowych elementów stanowią dobre podłoże pod farby wo­dorozcieńczalne (farby wapienne, kle­jowe, emulsyjne itp). farby olejne i pew­ne rodzaje lakierów i emalii Ze względu jednak na niektóre właściwości tych materiałów malarskich, podłoża wyma­gają starannego przygotowania powierz­chni podłoża i przeprowadzenia rn in. takich czynności jak neutralizacja od­czynu alkalicznego, reperacja wad po wierzchni i uszkodzeń, usunięcie zanie- czyszczeń, zmniejszenie nasiakliwości itp. Zazwyczaj od staranności prze­prowadzonego przygotowania podłoża w znacznej mierze uzależniona jest ja­kość powłoki malarskie.