Jako spoiwo stosowane są przeważnie cementy portlandzkie róż­nych marek, w zależności od wymaganych cech wytrzymałościowych trocinobe-tonu. Stosowany jest również cement hutniczy. Kunnos [3.22] podaje, że może być stosowany również cement romański. Jakość cementu (marka) ma de­cydujący wpływ na jego zużycie ilościowe oraz na wytrzymałość trocinobe-tonu. Dodatek żużla granulowanego jest stosowany w celu zmniejszenia ilości cementu portlandzkiego. W takich przypadkach żużel powinien być zmielony do miałkości cementu. Wapno jest stosowane również jako środek wiążący, ale tylko jako do­datek do cementu. Dodatek wapna jako spoiwa, nie przekraczający 20% objętości cementu, poprawia jakość trocinobetonów. Dla trocinobetonów o niskich wytrzymałościach (chudych) Bukowski [3.1] zaleca zastąpienie 30-f-40% cementu tą samą ilością wapna. Wymagania polskiej normy RN-60/MB-1401 dopuszczają dodatek wapna w ilości 30% m objętości cementu przy zastosowaniu ciasta wapiennego, a 15% m — przy użyciu wapna hydratyzowanego.