Wynajmowanie rzemieślników-ma-larzy do prac malarskich w domu jest nie tylko kosztowne, ale przy­sparza domownikom nie mniej kło­potów, niż samodzielne wykonanie wszystkich prac. Malowanie ścian, sufitów i drzwi oraz wewnętrznych urządzeń miesz­kania nie jest trudne i może być z powodzeniem wykonane we włas­nym zakresie przez dorosłych człon­ków rodziny. Podstawowym warun­kiem uzyskania właściwych efek­tów jest dobra organizacja pracy. Nie wystarczy rozpuścić fprbę, od­sunąć częściowo meble i już szybko malować ściany. Musimy zaplano­wać kolejność prac i zorganizować wygodny dostęp do malowanych powierzchni. Jeżeli w czasie malowania sufitu lub ścian pozostają w pokoju jakieś meble, to należy je dokładnie osło­nić dwiema warstwami gazet. Ga­zety przyklejamy tomofanową taś­mą samoprzylepną. Zaoszczędzimy wiele wysiłku pod­czas sprzątania, jeśli dokładnie za­kryjemy podłogę. Nie może to być prowizoryczne rozłożenie gazet, któ­re i tak zsuną się podczas przesta­wiania stołu lub drabiny. Najlepiej podłogę zakryć warstwą papieru pakowego, którego brzegi przykle­jamy przylepcem do listwy przy­podłogowej. Na tym papierze ukła­damy arkusze folii z rozciętych sta­rych toreb przeciwmolowych. Do najbardziej męczących prac należy malowanie sufitu. Do malo­wania sufitu jest .potrzebny pędzel tzw. „ławkowiec". Powinien to być pędzel z naturalnego włosia. Jeżeli sami malujemy mieszkanie, to koszt zakupu takiego pędzla zamortyzuje się bardzo szybko. Można również na okres malowania pędzel ławko­wiec wypożyczyć w sklepie malar­skim. Malowanie sufitu nieraz jest łat­wiejsze, jeśli zamiast na drabinie stajemy na solidnym stole. Cały stół owijamy szczelnie folią, aby uchro­nić go przed zalewaniem farbą (rys. 417). W czasie malowania sufitu pędzel prowadzimy zawsze „od okna", to znaczy równolegle do promieni światła padających z okna. Jeżeli pędzel będziemy prowadzić poprze­cznie do kierunku promieni światła, to smugi po pędzlu będą bardzo wi­doczne. Lekko zamoczony pędzel otrząsamy na brzegu naczynia z far­bą, po czym energicznym ruchem pędzel prowadzimy po powierzchni sufitu. Prowadzenie pędzla wyko­nujemy tak jakbyśmy chcieli „ude­rzać" końcami włosia o tynk sufi­tu. Należy doświadczalnie wypróbo­wać i dobrać konsystencję farby. Zbyt gęsta farba „urywa" się tuż za pędzlem; zbyt rzadko farba ście­ka wzdłuż pędzla i rozpryskuje się przy nakładaniu. W czasie malowania sufitu nale­ży koniecznie zabezpieczyć oczy za­kładając okulary ochronne. Na gło­wę zakładamy czapkę zrobioną z gazety, a rękawy fartucha ochron­nego zawiązujemy ściśle przy nad­garstkach. Jeżeli sufit i ściany były już kil­kakrotnie malowane należy ko­niecznie zmyć starą farbę. Zmywa­nie polega na obfitym zwilżeniu ścian wodą za pomocą dużego pędz­la i zsuwaniu w dół warstwy zmy­wanej farby. Grubsze warstwy far­by zdrapujemy szpachlą. Zmytą ścianę ścieramy szmatą, którą na­leży często płukać w czystej wodzie i wyżymać. (Najlepiej do tego celu nadają się stare zużyte ręczniki „frote"). Jeśli nie zdrapujemy starej wars­twy farby, to przed malowaniem na­leży ściany dokładnie odkurzyć. Po­zostawione, niewidoczne resztki ku­rzu stają się przyczyną smug i plam widocznych dopiero po wyschnięciu farby. W celu właściwego oczysz­czenia ścian należy najpierw wszy­stkie powierzchnie „pomalować" czystą letnią wodą z dodatkiem niewielkiej ilości mydła. Po dokład­nym wyschnięciu wody przystępu­jemy do malowania farbą. Wszystkie .poprawki uszkodzeń tynku wykonujemy w przeddzień właściwego malowania. Ubytki uzu­pełniamy gipsem. Jeśli w ścianach (na złączu płyt betonu) powstały pęknięcia w kształcie wąskich szcze­lin, nie należy ich „zacierać" gip­sem łub farbą. Musimy szczelinę najpierw tak wydrapać ostrym na­rzędziem, aby poszerzyć wielkość pęknięcia tych krawędzi. Po oczy­szczeniu pyłu i zwilżeniu wnętrza szczeliny wodą wypełniamy ją za­prawą gipsową. Do tych prac jest nieodzowna szpachla

• MALOWANIE I ODŚWIEŻANIE MEBLI

• MALOWANIE I ODŚWIEŻANIE PODŁOGI

• OPRAWIANIE OBRAZKÓW

• TAPETOWANIE ŚCIAN