Betony lekkie mają zastosowanie w budownictwie m. in. jako przegrody izolujące pomieszczenia od zakłócających dźwięków powietrznych, a w przy­padku stropów, również od dźwięków uderzeniowych. Niektóre rodzaje lekkich betonów mogą być ponadto stosowane jako materiały dźwiękochłonne do zmniejszania czasu pogłosu i do tłumienia hałasu w pomieszczeniach ze źró­dłami hałasu (np. wentylatornie), bądź wymagających specjalnych warunków akustycznych (np. sale kinowe, audytoria itp.). Właściwości izolacyjne przegród na dźwięki powietrzne określa się za po­mocą charakterystyk akustycznej izolacyjności właściwej Rw (dB) w funkcji częstotliwości, w paśmie 100 — 3200 Hz, mierzonej w warunkach laboratoryj­nych, lub charakterystyk efektywnej izolacyjności akustycznej Re (dB) w funk­cji częstotliwości w paśmie 100 — 3200 Hz mierzonej w budynku, przy czym gdzie: S — powierzchnia przegrody, C — stała zależna od warunków przenoszenia bocznego; w budyn­kach mieszkalnych i użyteczności publicznej można przyjmo­wać C = 2, A0 — chłonność akustyczna pomieszczenia odbiorczego; dla pomiesz­czeń mieszkalnych należy przyjmować A0 = 10 m2. W praktyce, w zależności od przeznaczenia przegrody (np. między mieszka­niami, między klasami), charakterystyka efektywnej izolacyjności akustycznej powinna mieć ściśle określone wartości dla poszczególnych częstotliwości pa­sma lOO-f-3200 Hz, tj. powinna odpowiadać wymaganiom normowym '). Właściwości izolacyjne stropów na dźwięki uderzeniowe określa się za po­mocą charakterystyk poziomu uderzeniowego Lu dB w funkcji częstotliwości w paśmie 100-r-3200 Hz, mierzonego pod stropem, podczas pracy na nim stu-kacza znormalizowanego. W zależności od przeznaczenia stropu międzykon-dygnacyjnego (np. między mieszkaniami), wartości poziomu uderzeniowego po­mierzone pod stropem nie powinny przekraczać wartości uznanych za dopusz­czalne i określonych charakterystyką normową, odpowiednio do przeznaczenia stropu, tj. powinny odpowiadać wymaganiom normowym J).